Znalaz\u0142szy si\u0119\u00a0w mie\u015bcinie, kt\u00f3rej za oparkowanie s\u0142u\u017cy\u0142a gromada smrek\u00f3w, szuka\u0142em jakiego \u017ar\u00f3d\u0142a, by zmoczy\u0107 swe usta i za\u0142agodzi\u0107 pragnienie. W\u0119dr\u00f3wka ma trwa\u0142a ju\u017c pewien czas, tote\u017c i nogi zacz\u0119\u0142y odmawia\u0107 mi pos\u0142usze\u0144stwa.<\/p>\n
Zd\u0105\u017cy\u0142em usi\u0105\u015b\u0107 na trawie z my\u015bl\u0105 o chwilowym odpoczynku, kiedy przypomnia\u0142em sobie, i\u017c jeszcze mam ze sob\u0105 wiktua\u0142y, kt\u00f3re osta\u0142y po poprzedniej przerwie. \u017ba\u0142owa\u0142em, i\u017c nie mam ze sob\u0105 jucznego zwierz\u0119cia i juku na jego grzbiecie, gdy ni st\u0105d ni zow\u0105d ujrza\u0142em ciemny ob\u0142ok wydostaj\u0105cy si\u0119 z okna pobliskiej chaty.<\/p>\n
Niebawem czerwony kur rozprzestrzeni\u0142 si\u0119 na pobliskie budynki. W ogniu stan\u0119\u0142y okoliczne sklepy i park. Ptactwo z furkotem zrywa\u0142o si\u0119 do lotu. Ju\u017c\u00a0w kilku punktach miasta wytrys\u0142y siklawy ogniste. \u0106mi\u0142y si\u0119 strzechy domostw. Jeden z obserwator\u00f3w wpad\u0142 w panik\u0119, inny cz\u0142owiek popad\u0142 w gniewny nastr\u00f3j, a jeszcze kto\u015b pr\u00f3bowa\u0142 ratowa\u0107 sw\u00f3j dorobek, wyci\u0105gaj\u0105c go z p\u0142omieni.<\/p>\n
Bardzo chcia\u0142em wesprze\u0107 tych ludzi nie tylko na duchu, lecz tak\u017ce swoimi dzia\u0142aniami. Gdy podbieg\u0142em do osoby czynu \u2013 gasz\u0105cej wiadrami jednokondygnacyjny dom \u2013 poj\u0105\u0142em, \u017ce nie rozumia\u0142 ani polskich, ani angielskich s\u0142\u00f3w. I wtedy z drewnianego ko\u015bcio\u0142a wybiegli ludzie. Najwidoczniej zostali oni zawiadomieni o sytuacji, by\u0107 mo\u017ce przez t\u0119 wsz\u0119dobylsk\u0105 wo\u0144 dymu. Po\u017coga przemieszcza\u0142a si\u0119 w niedaj\u0105cych si\u0119 przewidzie\u0107 meandrach, a moja bezsilno\u015b\u0107 dawa\u0142a mi we znaki.<\/p>\n
W ko\u0144cu odnalaz\u0142em staw i po\u017cyczy\u0142em bez pytania \u2013 okoliczno\u015bci mnie do tego sk\u0142oni\u0142y \u2013 spor\u0105 miednic\u0119, kt\u00f3r\u0105 zanurzy\u0142em w wodzie i wynurzaj\u0105c, poczu\u0142em niema\u0142y ci\u0119\u017car. Ci\u0119\u017cko by\u0142o unie\u015b\u0107 go, a co dopiero nie\u015b\u0107, ale nie podda\u0142em si\u0119 i id\u0105c szybkim krokiem, pod\u0105\u017cy\u0142em ku najbli\u017cszym p\u0142omieniom. Zastanawia\u0142em si\u0119, czy aby czasem jaki\u015b filut lub nawet franci nie dopu\u015bcili si\u0119 podpale\u0144. Szmat drogi przeszed\u0142em, naprzemiennie id\u0105c do wody i wracaj\u0105c do gaszonego obiektu. Za kt\u00f3rym\u015b razem dostrzeg\u0142em ludzi ch\u0119tnych ograniczy\u0107 gor\u0105cy \u017cywio\u0142, ale najwyra\u017aniej chciano od nich pobra\u0107 myto. To druga droga prowadz\u0105ca do tej mie\u015bciny, kt\u00f3rej wcze\u015bniej nie widzia\u0142em. Szkoda, \u017ce ostatecznie nie pozwolono im ratowa\u0107 budynk\u00f3w, gdy\u017c byli to postawni m\u0119\u017cczy\u017ani z pustymi beczkami. Ludzi jak skra w takim momencie nie powinno si\u0119 odsy\u0142a\u0107.<\/p>\n
Jednak\u017ce na nic zda\u0142a si\u0119 moja pomoc. Miasto p\u0142on\u0119\u0142o, a mieszka\u0144cy skupili si\u0119 na ratowaniu swoich cennych rzeczy, ko\u015bcio\u0142a i zakonu. Nagle us\u0142ysza\u0142em w j\u0119zyku angielskim, i\u017c myto to podej\u015bcie przysz\u0142o\u015bci, a prawa nale\u017cy przestrzega\u0107. Gdy zerkn\u0105\u0142em na ow\u0105 drog\u0119, dostrzeg\u0142em objuczonego mu\u0142a, a obok niego barczystego m\u0119\u017cnego ch\u0142opa, kt\u00f3ry widocznie nie chcia\u0142 p\u0142aci\u0107, gdy\u017c zawr\u00f3ci\u0142. Sztacheta ogrodu pobliskiego domu ju\u017c by\u0142a pokryta p\u0142omieniami, kt\u00f3re poch\u0142ania\u0142y okoliczn\u0105 traw\u0119. I najbli\u017csza mi g\u0142ownia skrami pryska\u0142a. Wszystko wydawa\u0142o si\u0119 traci\u0107 na warto\u015bci.<\/p>\n
Smutny widok niszczenia szans na uratowanie grodu przy\u0107mi\u0142 moje zap\u0119dy. Smutny odwr\u00f3ci\u0142em wzrok, po czym skierowa\u0142em go ku niebu. Bezchmurny niebosk\u0142on nie dawa\u0142 nadziei na ulew\u0119, wi\u0119c rzuci\u0142em oko w stron\u0119 katolickiej \u015bwi\u0105tyni. Gdy jeden z zakonnik\u00f3w, najprawdopodobniej przeor, szed\u0142 w moj\u0105 stron\u0119 (by\u0107 mo\u017ce dlatego, i\u017c mnie nie zna\u0142), spojrza\u0142em ponownie ku g\u00f3rze, tym razem na bezg\u0142o\u015bnie bij\u0105cy dzwon, po czym obudzi\u0142em si\u0119 lekko przepocony i\u2026 chory.<\/p>\n
Faktycznie, ludzie stopniowo zapominaj\u0105, i\u017c prawo jest dla ludzi, nie za\u015b oni dla niego. Czasami trzeba odej\u015b\u0107 od zakaz\u00f3w czy nakaz\u00f3w, a nawet zwyczaj\u00f3w, by by\u0142o lepiej dla wszystkich. Czynimy tak cz\u0119sto po kryjomu z egoistycznych pobudek, a nie czynimy tego dla dobra innych i spo\u0142ecze\u0144stwa. Potrafimy szachrowa\u0107 dla siebie i nawet przeciwko najbli\u017cszym. To m\u00f3j przykry wniosek z poczynionych obserwacji, a sen ten to przejaw mojej nieoboj\u0119tno\u015bci na t\u0119 patologi\u0119 panuj\u0105c\u0105 zw\u0142aszcza w \u015bwiecie doros\u0142ych. Przykro mi, i\u017c pryncypia mi tak drogie, dla innych s\u0105 nieistotne. Chocia\u017c moi rodzice wiedz\u0105, w czym tkwi istota problemu. To w\u0142a\u015bnie dzi\u0119ki nim jestem i mam takie spojrzenie na otaczaj\u0105c\u0105 mnie rzeczywisto\u015b\u0107.<\/p>\n
<\/p>\n
Dzi\u0119ki wielkie \ud83d\ude42<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Znalaz\u0142szy si\u0119\u00a0w mie\u015bcinie, kt\u00f3rej za oparkowanie s\u0142u\u017cy\u0142a gromada smrek\u00f3w, szuka\u0142em jakiego \u017ar\u00f3d\u0142a, by zmoczy\u0107 swe usta i za\u0142agodzi\u0107 pragnienie. W\u0119dr\u00f3wka ma trwa\u0142a ju\u017c pewien czas, tote\u017c i nogi zacz\u0119\u0142y odmawia\u0107 mi pos\u0142usze\u0144stwa. Zd\u0105\u017cy\u0142em usi\u0105\u015b\u0107 na trawie z my\u015bl\u0105 o chwilowym odpoczynku, kiedy przypomnia\u0142em sobie, i\u017c jeszcze mam ze sob\u0105 wiktua\u0142y, kt\u00f3re osta\u0142y po poprzedniej przerwie. … <\/p>\n